3e cursusvoormiddag

het onderwerp van de derde dag was : "hechting"
de verschillende bouwstenen van de hechtingspiramide werden voorgesteld :
*veiligheid (0-3 mnd)- een baby heeft communicatie in alle mogelijke vormen nodig om bepaalde verbindingen in de hersenen te maken. de baby herkent geur en geluid maar beschikt nog niet over het vermogen om gezichten te herkennen, vandaar dat het belangrijk is dat het de ouders zijn die reageren op de baby (pijn, huilen, honger,...) en dat zij dus ook dicht in de buurt blijven zodat de baby zich veilig voelt en een band kan opbouwen.
*toevertrouwen (3-8 mnd)- de baby begint gezichten te herkennen en vertrouwt zich toe aan een aantal mensen die dikwijls in de buurt zijn. vanaf 8 maanden ongeveer begint de baby weg te kruipen van de vertrouwde persoon, maar niet zonder eens achterom te kijken om te checken of die beschermende persoon (mama en/of papa) er nog is :-)
belangrijke tip van Nadine : dit is geen moment om van kapsel of haarkleur te veranderen!
*zelfvertrouwen (8-18 mnd)- ze ontdekken hun eigen persoontje.en willen al dikwijls zelf dingen uitproberen en ontdekken! vanaf 18 maanden is het ook mogelijk om dingen (bv. bal, oma,...)in te prenten en in het geheugen bij te houden om het later terug op te roepen.
*zelfstandig (18 mnd-3j)- hier komen ze in de welbekende fase waar maar twee woorden belang hebben, nl. 'nee' en 'ik' :-) het draait hier vooral om het eigen persoontje en het kind wil dus alles zelf doen en doet niets dat het niet wil...vanaf 3jaar ongeveer start de gehechtheid. als het kind zich veilig voelt en weet dat de personen die hij/zij vertrouwt telkens weer terugkomen en dat het dus niet verlaten zal worden, kan het starten met een band op te bouwen, met zich te hechten!
het is dus duidelijk dat het op veel momenten kan mislopen en dit heeft totaal niets met adoptie te maken, want over de hele wereld zijn er maaar 60% van de mensen goed gehecht...en dit draagt natuurlijk bij tot de verdere ontwikkeling van de eigen persoon, het karakter. vrij belangrijk dus!!
het is natuurlijk wel zo dat adoptiekinderen, hoe klein ook, meestal een slechte start hebben genomen omdat zij zijn afgestaan door de persoon (soms zelfs 2 of 3 keer) die ze dachten te kunnen vertrouwen...
het is dan aan de adoptie ouders om opnieuw die basis te leggen en het vetrouwen van het kind te krijgen! wat hier een mooi voorbeeld van is : 'kangoeroe-en' :-))) letterlijk het kind tegen je lichaam dragen, zoals de kangoeroe!

nadien kregen we een film te zien met 2 (uiteenlopende) voorbeelden en moesten wij aangeven waar het was misgelopen en wat er dan eventueel zou kunnen gedaan worden om dit aan te pakken.
héél interessant!
en eigenlijk om eerlijk te zijn een film die bio ouders ook wel eens kunnen bekijken en tips uithalen! want uiteindelijk gaat het om het opvoeden van een kind of het nu je eigen kind is of geadopteerd...

het laatste punt op de agenda waren de aanpassingsproblemen :
*taal
*eten
*klimaat, kleding
*slapen
*raciale discriminatie
*medische problemen en opvolging

aangezien we liefst een zo jong mogelijke baby willen adopteren, zullen taal, eten en kleding normaal gezien niet echt een probleem vormen.
wat het medische aspect betreft, moeten we vooral de huisarts gewoon verwittigen van de situatie en eventuele achtergrondinfo.
het slapen heeft dan weer te maken met het zich veilig voelen, hier moeten we rekening houden met de situatie voor de adoptie : hoe en waar sliep het kind, bv veel licht, veel lawaai, met of zonder dekentje,...
wederom héééééél belangrijke tips en informatie!

donderdag 10 december is de laatste (en volledige) cursusdag en dan krijgen we ons attest! jippie!
met dit attest en nog enkele papieren moeten we ons dan bij de jeugdrechter gaan melden, maar laten we niet op de zaken vooruit lopen...
maar ik moet jullie waarschijnlijk niet vertellen dat we toch een beetje ongeduldig zijn want volgende keer gaat het over de verschillende landen...

tot binnenkort!

ps laat zeker een reactie achter, maar het is waarschijnlijk makkelijker om een berichtje in het gastenboek te schrijven...