tweede cursusvoormiddag

we zijn de cursus begonnen met een film over zuid-afrikaanse afstandsmoeders. er werd over adoptie gesproken door verschillende mensen : de jeugdrechter, een coördinator 'Interlandelijke adoptie', een sociale assistente en tenslotte 4 jonge afrikaanse vrouwen die zwanger waren en beslist hadden hun kind af te staan.
-de jeugdrechter sprak vooral over de culturele, religieuse en raciale beweegredenen die tot adoptie leiden; zoals bijvoorbeeld huidskleur, godsdienst of het behoren (of juist niet) tot een bepaalde etnische groep of kaste (india)
-de coördinator sprak over de begeleiding die de vrouwen krijgen tijdens en na de zwangerschap want het afstaan van een kind is een verlies dat moet verwerkt worden. ook zei ze dat er héél wat vrouwen zijn die geholpen worden in het verwerken van hun rouw aan de hand van brieven en foto's die de adoptie ouders opsturen zodat de bio moeders weten dat het goed gaat met hun kind.
-de sociale assistente is dan de tussenpersoon bij deze correspondentie, zij leest en bekijkt brieven en foto's (zowel van adoptie ouders naar de bio ouders als omgekeerd)vooraleer deze worden doorgegeven. deels als bescherming van de privacy.
-de afstandsmoeders tenslotte vertelden vooral over de reden waarom ze hun kind afstaan en wat ze hopen dat het kind van de adoptie ouders zal krijgen op vlak van liefde, opvoeding, studie,... het komt erop neer dat de meesten hun kind voor adoptie afstaan om het een (beter) leven te kunnen geven; een toekomst!

na de film was het aan ons om de redenen en verwachtingen van de moeders te bespreken; weeral héél interessant, vooral ook de extra verhalen, toelichtingen, tips en anekdotes van Nadine zijn meer dan welkom :-)

tenslotte was er een oefening :
ieder koppel kreeg willekeurig een 'kindstudie', dwz we kregen een papier zoals je bij het adoptiebureau ook zal krijgen met alle beschikbare info over het kind, de moeder, de thuissituatie, de reden van afstand, de gezondheid, leeftijd, geslacht en soms zelfs de naam. maar het is niet vanzelfsprekend dat je alles te weten komt want bij vondelingetjes weet het bureau meestal zelf niet veel...
Mlungesi was ons 'interim kindje' :-)))
een jongetje van zuid-afrika, 6 maanden oud, in goede gezondheid.
dan stelde elk koppel het kindje voor en werd er over gepraat en eventuele vragen werden beantwoord. deze oefening vonden we héél nuttig! omdat het je een idee geeft van hoe zo'n matching (zoeken van een adoptie koppel voor het kindje) gebeurt, wat belangrijk is, waar je op moet letten,...
op deze manier zijn we ook al een aantal dingen meer te weten gekomen over de verschillende herkomstlanden en hun adoptieprocedure, ook weer héél interessant!
we zien al uit naar het moment waarop de verschillende landen uitgebreid aan bod komen want dan kunnen we er een land uitkiezen!
maar of we dat dan al verklappen.... ;-)